همسر واجد شرایط
همسر واجد شرایط اگر ازدواج را یک مسیر در نظر بگیرید که با گفتن «
بله» شروع میشود، آن وقت اهمیت انتخاب همسر بیشتر معلوم خواهد شد. برای انتخاب یک همراه مناسب، شرط اول ،شناخت صحیح و معقول از
خود و واقعیات زندگی خودتان است.
بر خلاف فیلمهایی که در انتهایشان دو نفر به هم
میرسند و گویی کار تمام شده و دیگر تا پایان عمر به خوبی و خوشی با هم
زندگی خواهند کرد، باید نگاه شما به ازدواج نقطه شروع یک راه پر فراز و
نشیب باشد. راهی که در آن اتفاقات پیشبینی نشده زیادی در طول زمان
میتواند اتفاق بیافتد و هر دو نفر باید در تمام این شرایط کنار هم بمانند.
حتماً برای ازدواج معیارهایی دارید اما کدام
ملاکهای برای ازدواج مناسب است؟ اینکه بگویید یک همسر خوب میخواهم هیچ
کمکی به درستی انتخاب شما نخواهد کرد.
داشتن
ابهام در معیار، میتواند در این مورد خیلی خطرناک باشد پس به جای واژه های
«خوب »، «ایدهآل »و… که گسترده و مبهم هستند، مصداقهای عینی مشخص کنید.
هرچند برخی ویژگیها مثل صبور بودن، نجابت در همه
جای دنیا و برای همه مثبت است اما شما نیاز دارید تا ویژگیهای شریک
زندگیتان را طبق خصوصیات خودتان و نیازهایی که زندگی با شما در پی خواهد
داشت، مشخص کنید. مراقب باشید که برای انتخاب شریک زندگی خود از روی سرمشق
دیگران عمل نکنید. البته مشورت کردن لازم است.
علاوه
بر تعیین معیارهای تخصصی باید ضریب هر کدام را هم مشخص کنید. کمی کار
پیچیده شد. کنکور ازدواج خیلی سختتر و مهمتر از کنکور دانشگاه است. این
را سالهای بعد خواهید فهمید.
تعیین معیار در
ازدواج کار مهم و سختی است اما اگر هدفتان از زندگی مشترک معلوم باشد، کار
شما راحتتر خواهد بود. لطفاً با خودتان رودربایستی نداشته باشید.
اگر داشتن موقعیت مالی خوب یکی از اهداف مهمتان در
زندگی است (صرف نظر از خوب یا بد بودن این هدف)، شرایط اقتصادی همسر آینده
شما مهم خواهد بود.
وقتی در خلوت خود به هدفتان
از تشکیل خانواده فکر میکنید، نگاه جامعتر و عمیقتری از چند روز اول
زندگی مشترک داشته باشید.
در تعیین معیارهای صحیح
یک فاکتور اساسی وجود دارد: شما باید به دنبال چیزهایی باشید که برایتان
آرامش را به همراه بیاورند. در بحث ضریب معیارها، آنهایی ضریب بالاتری
میگیرند که آرامش بیشتری را برایتان به همراه داشته باشند.
خانهای را تصور کنید که همه چیز در آن وجود دارد اما افرادی که
در آن زندگی میکنند، آرامش ندارند. در چنین خانهای خوشبختی یک رویای
دوردست خواهد بود.
اگر در مورد هدف زندگی
مشترکتان خوب فکرکردهاید و در حال چینش معیارهایتان هستید، یک تقلب کوچک
به شما خواهیم رساند و آن گفتن مهم ترین معیار برای رسیدن به همان آرامشی
است که در مورد آن حرف زدیم.
این معیار مهم، همان
معیار معروف کفویت و یا همتایی است که برای ساختن یک زندگی عاشقانه به آن
نیاز دارید. همتایی در اعتقادات، در فرهنگ خانواده، در نوع تربیت و…
میتواند تضمین کننده خوبی برای فردای شما باشد اما چگونه میتوانید همتای
خود را بیابید اگر هنوز شناخت کاملی از خودتان ندارید؟
در این روزها که
به دنبال یک همراه مناسب میگردید، وقت را غنیمت بشمرید و کمی جدی به
خودتان و زندگیتان فکر کنید. نقاط قوت و ضعف شما همانقدر در زندگی
مشترکتان اهمیت خواهد داشت که نقاط ضعف و قوت طرف مقابل شما.
یک طرف قضیه شما هستید و برای خوشبختی به دنبال کسی نباشید که
خوشبختتان کند. کمی به این موضوع فکر کنید که شما برای خوشبخت کردن دیگری
چه ویژگیهایی دارید. اگر میخواهید به آرامش برسید باید درونتان آماده
رسیدن به این موهبت بزرگ باشد.
شما نیاز به درونی
کردن آرام دارید. مسائل حل نشده، مشکلات روحی، عقده ها، تنگ نظریها و
ویژگیهایی از این قبیل میتواند کاری کند که نتوانید به سمت آرامش قدم
بردارید پس خیلی جدی سعی کنید درونتان را آماده کنید.
یکی از مشکلاتی که بسیاری از جوانهای در سن ازدواج با آن رو به
رو هستند این است که آسایش را با آرامش اشتباه میگیرند.
همین اشتباه میتواند در تعیین معیار و انتخاب همسر تأثیر زیادی
داشته باشد.
اصلیترین بخش مسئله کفویت، همتایی
در ایمان و مذهب است. زن و شوهری که دو دین متفاوت دارند در کوچکترین
مناسبات زندگی شان دچار اشکال میشوند مگر آنکه هیچ کدام تقیدات دینشان
را نداشته باشند. همین طور دو نفر که یکی به اعتقادات دینی پایبند است و
دیگری تقیدی ندارد، وقتی وارد زندگی میشوند بعد از گذشت روزهای اول و
فروکش کردن هیجانات، متوجه خواهند شد که دچار مشکل شدهاند.
ممکن است بگویید من خود به مسائل اعتقادیام عمل خواهم کرد و او
هرگونه که میخواهد رفتار کند اما واقعیت این است که اعتقادات تأثیر مستقیم
در نحوه زندگی ما دارند و در ضمن شما همیشه دو نفر باقی نخواهید ماند. در
هنگام تربیت فرزند هر چه به یکدیگر از نظر اعتقادی شبیهتر باشید، راحتتر
خواهید بود.
کفویت فرهنگی نیز به همین شکل است.
گاهی فرهنگهای مختلف باید و نبایدهای نوشته نشدهای را با خود به همراه
دارد که میتواند یک زندگی مشترک را تا مرز نابودی بکشاند. رفتاری که ممکن
است مادر شما انجام بدهد و کاملاً طبیعی باشد در یک فرهنگ دیگر بسیار
نامناسب و غیر طبیعی جلوه کند در چنین شرایطی شما و همسرتان برای تعیین
درست و غلط دچار مشکل خواهید شد.
آرزوی ما
خوشبختی شماست پس اگر قصد تشکیل خانواده را دارید، بعد از آنکه در مورد
خودتان و خواستههایتان خوب فکر کردید، معیارهای دقیقی را مشخص کنید.
امیدواریم که همسری با همان معیارها پیدا کنید.
منبع:مهرخانه/تبیان
موضوعات مرتبط با این مطلب :
برچسب ها:
ارائه پیشنهاد ازدواج به دختر ها
ارائه پیشنهاد ازدواج به دختر ها
قبل از پیشنهاد
۱. قبل از هر چیز از خودتان بپرسید واقعا آماده ازدواج هستید؟ می دانید از ازدواج چه می خواهید؟ آیا این فرد کسی است که دوست داشته باشید برای همه عمر او را مقابل خود ببینید؟ پیش از آنکه پیشنهاد ازدواج دهید درباره اهداف خود فکر کنید و با او صحبت کنید.
ببینید آیا اهداف مشترکی دارید یا صرفا چون از او خوشتان می آید و دلتا می خواهد مدت بیشتری او را ببینید، دارید به او پیشنهاد ازدواج می دهید. در واقع آیا ازدواج برای شما به معنی مجوزی برای بیشتر دیدن کسی است که دوستش دارید یا می خواهید ادامه زندگیتان، اهدافتان و سنگ بنای بقیه زندگیتان را با او بچینید؟
۲. هیاهو نکنید. اگر قصد پیشنهاد ازدواج دادن به کسی را دارید، همین قدر که خانواده شما در جریان باشند کفایت می کند. همکاران و دوستان و فامیل را تا مشخص شدن نتیجه نهایی مطلع نکنید. اگر برای مطرح کردن درخواستتان نیاز به واسطه ای از دوستان خود، دوستان طرف مقابل یا همکاران مشترکتان دارید، می توانید او را در جریان بگذارید. به شرطی که از رازداری او مطمئن باشید.
۳. ازدواج چیزی نیست که بخواهید بخاطر انگیزه های آنی وارد آن شوید. نباید فکر کنید چون او خیلی زیباست، چون خواستگاران زیادی دارد یا چون ممکن است به زودی فکر رفتن از ایران به سر او بزند، باید سریع وارد عمل شوید و او را شکار کنید. باید ارزش های شما با ارزش های همسرتان یکسان باشد. اگر در مورد فردی که می خواهید با او ازدواج کنید تردید دارید، بهتر است بیشتر برای شناخت او وقت بگذارید.
چطور پیشنهاد را بگوییم؟
۱. حتما در این مدت اطلاعات حداقلی درباره روحیات او به دست آورده اید. جدی است یا شوخ طبع؟ فانتزی فکر می کند یا خیلی رسمی؟ صحبت کردن درباره ازدواج را به فضایی که مورد علاقه او است ببرید. مثلا می توانید این کار را تلفنی انجام دهید اما چندان خوشایند نیست. صحبت درباره یک زندگی مشترک به چیزی بیشتر از گفتگوهای تلفنی نیازمند است. قرارتان را در یک محیط فرهنگی تنظیم کنید. کافی شاپ یک فرهنگسرا یا موزه محل مناسبی به نظر می رسد. اگر او را به محلی ببرید که پاتوق جوان های پرهیاهو است، مثلا کافه ای شلوغ پر از بوی دود سیگار، قطعا نتیجه مناسبی نخواهید گرفت.
۲. از او نخواهید سوار ماشین شما شود تا در خیابان یا همین طور که در حال رانندگی هستید موضوع را با او در میان بگذارید. پیشنهاد ازدواج دادن و صحبت درباره آینده نیازمند فضای مناسب و مکان مناسب است.
۳. در جلسه ای که برای صحبت درباره آینده نزد او می روید، هدیه و گل نبرید. این کار ممکن است حس بدی به همسر آینده شما بدهد و فکر کند به جای صحبت درباره ازدواج، قرار است درباره یک رابطه دوستی با او صحبت کنید.
۴. از قبل آماده کنید که چه باید به او بگویید. پراکنده گویی نکنید و خیلی راحت با یک مقدمه کوتاه سر اصل موضوع بروید. به او بگویید چرا به فکر ازدواج با او افتاده اید و چه نقاط مثبتی در او دیده اید. خودتان را معرفی کنید و به او بگویید آمادگی دارید به سوالات او صادقانه پاسخ دهید. مراقب باشید در گفتن از محسنات خود زیاده روی نکنید وگرنه او را فراری خواهید داد.
انتظار نه شنیدن را داشته باشید. ممکن است او به هر دلیلی شما را نپسندد یا فکر کند آینده مشترکی با شما نخواهد داشت. بنابراین تحمل و ظرفیت پذیرش آن را در خود ایجاد کنید و محترمانه به او حق انتخاب بدهید.
بعد از پیشنهاد
۱. به او فرصتی برای فکر کردن بدهید و مجبورش نکنید فورا نظرش را درباره شما اعلام کند. از او بخواهید درباره پیشنهادتان فکر کند و در صورت موافقت موضوع را با خانواده اش درمیان بگذارد و از او وقتی بگیرید تا با خانواده به منزل آن ها مراجعه کنید.
۲. انتظار نه شنیدن را داشته باشید. ممکن است او به هر دلیلی شما را نپسندد یا فکر کند آینده مشترکی با شما نخواهد داشت. بنابراین تحمل و ظرفیت پذیرش آن را در خود ایجاد کنید و محترمانه به او حق انتخاب بدهید. بگویید: «پاسخ شما منطقی و محترم است ولی اگر بیشتر درباره این موضوع فکر کنید و نتیجه را به من اعلام کنید ممنون خواهم شد. چون واقعا مایلم به طور جدی درباره آینده مشترک فکر کنیم و امیدوارم بتوانیم به نقاط مشترکی برسیم.»
۳. در پایان به یاد داشته باشید که زود یا دیر پیشنهاد ندهید. اگر او تازه وارد محل کار یا دانشگاه شما شده است، نمی توانید ظرف یک ماه به او پیشنهاد ازدواج بدهید. همین طور اگر ۲ ۳ سال از آشناییتان می گذرد، تقریبا زمان دیری را برای پیشنهاد دادن انتخاب کرده اید. اما اگر شرایط مساعدی دارید و مانعی برای ازدواج نمی بینید، سعی کنید زمانی میان این دو را برای پیشنهاد انتخاب کنید.
منبع:جام جم آنلاین
موضوعات مرتبط با این مطلب :
برچسب ها: